Լիլիթ Կարապետյան.«Իմ առաջարկով է Դավիթն ամուսնացել»

15.06.16 | 20:59

Լիլիթ Կարապետյանն այսօր շնորհավորանքներ է ստանում ծննդյան 41-րդ տարեդարձի կապակցությամբ: Երգչուհին BRAVO.am-ի հետ բացառիկ զրույցում հետադարձ հայացք է ձգել անցած տարիներին եւ վերհիշել հուզիչ բազում պատմություններ: Նա անկեղծորեն պատմել է ցավալի կորուստների, ամիսներ շարունակ անգիտակից պառկելու, երգիչ Դավիթ Թուջարյանից բաժանվելու պատճառի մասին, թե երբ է արգելել որդուն շփվել հոր հետ եւ ինչպիսին են ապագայի պլանները:

Լիլիթ Կարապետյանը

«Դեռ ոչ մի նշան չկար, բայց գիտեի, որ հղի եմ»

Կանխազգալու շնորհ ունեմ. նույնիսկ մտերիմներս են իրենց երազներն ինձ պատմում, ես էլ լավ բաներն ասում եմ, իսկ վատերը` չէ: Դեռ որեւէ նշան չկար, որ մայրանալու եմ, երազ տեսա, արթնացա ու մայրիկիս ասացի` հղի եմ: Նա էլ նշեց, թե տատիկիս պես եմ. հայրիկիս մոր գրեթե բոլոր երազներն իրականանում էին: Գիտեի նաեւ, որ տղա եմ ունենալու, վստահ էի, որ նա Կարենն է ու Կարապետյան է: Ես գիտեի, որ եղբայրս` Կարենը, պետք է վերածնվի: Երազում էի, որ որդիս ծնվի հունիսի 1-ին, թեեւ, ըստ ժամկետի, պետք է լույս աշխարհ գար հունիսի վերջին: Այնքան էի փորիկս շոյում ու ասում` «Կար ջան, հունիսի 1-ին պետք է ծնվես», որ այդպես էլ եղավ: Կարծում եմ` բոլորն էլ կարող են իրենց էներգիայով նպաստել երազանքի կատարմանը:

«Ես եւ Դավիթը միասին էինք ապրում»

Երբ Կարենը ծնվեց, մեր ընտանիքը, կարելի է ասել, կազմավորված էր: Ամեն ինչ լավ էր իմ եւ Դավիթի հարաբերություններում, կար սեր, միասին էինք ապրում, չնայած` հարսանիք չէինք արել, որովհետեւ չգիտեի` այդքան շուտ երեխայի կսպասեմ:
Հղիությանս առաջին ամիսներն անցան, ես առողջական մեծ խնդիրներ ունեի, բայց որոշեցի մեկնել Միացյալ Նահանգներ, որտեղ նկարահանում ունեի: Եթե այստեղ մնայի, Աստված չաներ, բայց գուցե Կարենս չծնվեր: Հասկացել եմ, որ իմ կյանքում ամենաճիշտ որոշումը եղել է որդուս ԱՄՆ-ում ունենալը: Չեմ ուզում թերագնահատել իմ հայրենիքը, բայց այս դեպքում նրան հնարավորություն եմ տվել որոշել, թե ապագայում որտեղ է ուզում ապրել, որտեղ է իրեն լավ զգում, ի վերջո, հենց այնտեղ եմ կարողացել նրան կյանք տալ: Այստեղ ասում էին, թե 75 տոկոսով որդիս չի ծնվի, իսկ 25 տոկոսն էլ Աստծո հույսն էր:

Դավիթն ինձ հետ չէր կարող ԱՄՆ գալ, քանի որ աշխատում էր, մայրն էլ վատառողջ էր, ինքս էլ թույլ չէի տա, որ նրան թողներ: Անչափ ուշադիր զավակ էր` սիրող, գնահատող: Մեկնեցի ընկերուհուս մոտ, այդ ամիսների ընթացքում ավելի լավ հասկացա, որ իմ ընտրությունը մի քիչ այն չէ, փոշմանեցի, բայց եթե մի բան խոստանում եմ, կյանքի գնով էլ լինի, կատարում եմ, իսկ ես Դավիթին, նաեւ իր մայրիկին խոստացել էի, որ չեմ մնա ԱՄՆ-ում, ու միայն դա է ինձ Հայաստան հետ բերել:

«Պատճառը խանդն էր»

Վերադարձա խոստումս կատարելու, բայց ի վերջո հասկացա` եթե մարդիկ տարբեր են, չպետք է ստիպված միասին լինեն, եթե նույնիսկ երեխա կա: Ինչու ասել, թե երեխան ապրում է լիարժեք ընտանիքում, քանի որ մաման ու պապան միասին են, բայց տանն իրականում անառողջ մթնոլորտ է, որի պատճառն իրար չհասկանալն ու խանդն էր… Պետք է չերգեի, նստեի տանը, բայց չէի կարող կարիերայիս վրա խաչ քաշել. այնքան ջանք էի ներդրել: Անհնար էր` չաշխատեի. ես սիրում եմ երգել, իմ հանդիսատեսին, hագուստի հարցում էլ կարող եմ համարձակ լինել: Հասկացա, որ Կարենս պետք է միշտ ներկա լինի խանդի տեսարանների, անընդհատ պետք է սթրեսի մեջ լինեմ: Վերջիվերջո, պետք է կարողանալ գիտակցությամբ սաստել սրտին:

Իմ տղամարդը երբեք իրեն վատ չի զգա իմ կողքին` նվիրվող եմ, միասին ապրելու համար ստեղծում եմ հարմարավետ պայմաններ, բայց բեմում էլ արտիստ եմ, հետեւաբար, պետք է լինեմ համարձակ ու ցանկալի: Մասնագիտությունս ինձ թույլ է տալիս լավ զգալ այդ որակումներից:

Լիլիթ Կարապետյանը

«Այդպես չէր կարող շարունակվել»

Վերջապես Դավիթն ինձ հասկացավ: Այդպես չէր կարող շարունակվել: Ապրի, որ որոշ ժամանակ անց ամուսնացավ: Ամենաճիշտ որոշումն էր. ես չէի կարող տալ այն ամենն, ինչի կարիքն ուներ: Իսկ նրան պետք էր մեկն, ով այս ասպարեզի հետ որեւէ կապ չէր չունենա: Ճիշտ որոշում է կայացրել: Այո, իմ առաջարկով է Դավիթն ուրիշի հետ ամուսնացել, որովհետեւ անցյալն այլեւս հնարավոր չէր վերադարձնել:

«Երազում եմ կրկին մայրանալ»

Կարենը յուրահատուկ երեխա է, շրջապատում էլ ասում են, որ ոչ ոքի նման չէ` իր առավելություններով ու թերություններով: Մայրանալուց մեկ տարի հետո սկսեցի ակումբում աշխատել: Առաջին ելույթիս օրն ուր նայում էի, որդուս դեմքն էի տեսնում: Պատմել էի գործընկերներիս, եւ երբ Մայքլ Քոթանջյանի աղջիկը ծնվեց, նույնն իր հետ էր կատարվել:

Կարենի ծննդով իմ կյանքն իմաստավորվել է: Նա շատ է ուզում քույր կամ եղբայր ունենալ, որին կխնամի, կխաղա հետը: Անընդհատ այդ մասին է խոսում: Ցանկությունս մեծ է կրկին մայրանալ. երազանք է, չգիտեմ` կիրականանա, թե ոչ: Եթե Աստված կամենա, ուրախ կլինեմ, իսկ եթե` ոչ, կհամակերպվեմ:

Ավելին՝ այստեղ