Նարնջի կեղևն ունի առնվազն 3 օգտակար հատկություն

08.01.19 | 10:03

Նարնջի կեղևն ունի առնվազն 3 օգտակար հատկություն.

Կարգավորում է խոլեստերինի մակարդակն օրգանիզմում և հեռացնում է վնասակար նյութերը,

Ճնշում է աղիքային որդերի և պաթոգեն (ոչ օգտակար) միկրոօրգանիզմների կենսունակությունը,

Կեղևում պարունակվող շաքարները (արտաքին շերտի տակ) խթանում են ուղեղի աշխատանքը և ամրացնում են հիշողությունը։

Կեղևում պարունակվող մեծաքանակ ֆիտոնցիդները մաքրում են օդը մանրէներից։
Նարնջի հյութը կարգավորում է ճարպերի փոխանակությունը, նվազեցնում է ցածր խտություն ունեցող ճարպասպիտակուցների (վատ խոլեստերինի) մակարդակն արյան մեջ, կարգավորում է մարսողությունը, ունի նիհարեցնող հատկություն։ Ըստ իտալացի գիտնականների` կարմիր պտղամիս ունցող նարինջը կանխարգելում է գիրությունը և ուռուցքների առաջացման հավանականությունը։ Հյութը քամելուց առաջ նարինջը 10-15 րոպե պահեք գոլ ջրի մեջ։

Նարնջից ստացվում է եթերային յուղ, որը վաճառվում է դեղատներում։ Օգտագործվում է արոմաթերապիայում` հորմոնալ խանգարումների, հիպերտոնիայի, դեպրեսիայի, լեղաքարային հիվանդության, փորկապության, դիսբակտերիոզի, դաշտանադադարի, սրտի աշխատանքի խանգարումների դեպքում։ Նարնջի եթերային յուղը վերականգնում է մաշկի առաձգականությունը, պաշտպանում է անքնությունից, հանգստացնում է նյարդային համակարգը։

Բուրավետ յուղերով բուժման արվեստն ունի հնագույն պատմություն, առանձնահատկություններ և հակացուցումներ, այդ իսկ պատճառով պետք է խորհրդակցել մասնագետի հետ։

Հակացուցումներ։ Անհատական անընկալունակություն, սրտի իշեմիկ հիվանդություն, թրոմբոֆլեբիտ, ընկնավորություն, շաքարային դիաբետ, ստամոքսահյութի բարձր թթվայնության դեպքում` գաստրիտ, ստամոքսի և 12-մատնյա աղիի խոց, խոլեցիստիտ, հեպատիտներ, սուր նեֆրիտ։

Կա կարծիք, որ նարնջի թարմ հյութը հավանաբար նվազեցնում է ստամոքսի քաղցկեղի զարգացման հավանականությունը։

ԱՄՆ-ում նկատվում է այդ հիվանդությամբ տառապողների քանակի նվազում` տարեկան մոտ 1 տոկոսով։ Օրինաչափությունը բացատրվում է այն հանգամանքով, որ վերջին 40-50 տարիներին երկրում զգալիորեն աճել են սպառվող նարնջի հյութի ծավալները։

Մի այլ հետազոտությամբ պարզվել է, որ նարնջի թարմ հյութը չեզոքացնում է նիտրատների ազդեցությունը` թույլ չի տալիս, որ դրանք վերածվեն ուռուցքածին նյութերի։

Ժողովրդական դեղատոմսեր
Հիպերտոնիա. աղացեք 200 կիտրոն և 300 գ նարինջ` կեղևով, առանց կորիզների, խառնեք, ավելացրեք 50 գ մեղր։ Պահեք սառնարանում, փակ ապակյա տարայի մեջ։ Խմեք 1-ական թ/գ` օրը 2 անգամ, ուտելուց 30 րոպե առաջ։ Շարունակեք` մինչև խառնուրդը վերջանա։
Գլխացավ. Խառնեք 500 գ աղացած նարինջ (կեղևով), 100 գ ծովաբողկի քերուկ, 400 գ շաքար, 1 լ չոր սպիտակ գինի, 1 ժամ եփեք ջրային բաղնիքի վրա` փակ կափարիչի վրա։ Պահեք սառնարանում։ Խմեք 10-15 գ` օրը 3-5 անգամ։ Չափաբաժինն աստիճանաբար կարելի է ավելացնել. 50-ական գ` օրը 5-6 անգամ։
Միզաքարային հիվանդություն. Խառնեք նարնջի, կիտրոնի և սև բողկի հյութերը (1։1։1)։ Խմեք 100-ական մլ` օրը 2 անգամ, 1 ճ/գ մեղրի հետ։
Բրոնխիտ. Խառնեք 1 նարնջի կեղևի քերուկ և նարնջենու մի քանի տերև, եփեք։ Շնչեք եփուկի գոլորշին (ինհալացիա)` 20-30 րոպե։
- Խառնեք 10-ական գ մանրացրած մատուտակի արմատ և նարնջի կեղև, 7 օր թրմեք 100 մլ օղու մեջ, քամեք։ Ոգեթուրմի մեջ լուծեք 100 գ մեղր։ Խմեք 10-ական մլ` օրը 2-3 անգամ, ուտելուց 1 ժամ առաջ։ Շարունակեք 1 ամիս։
Ստամոքսահյութի ցածր թթվայնությամբ ստամոքսաբորբ.
- Խմեք 100-ական մլ նարնջի թարմ հյութ` օրը 3 անգամ, ուտելուց 20 րոպե առաջ։
- Խառնեք հավասար քանակությամբ նարնջի կեղև, օշինդր դառի և ոսկեհազարուկի խոտեր, խնկեղեգի կոճղարմատ, ջրառվույտի (Menyanthes trifoliata) խոտ, 1 ճ/գ հումքը լցրեք 200 մլ եռջրի մեջ, 15 րոպե եփեք ջրային բաղնիքի վրա` փակ տարայում, 1 ժամ թրմեք, քամեք։ Խմեք 100-ական մլ` օրը 3 անգամ, ուտելուց 30 րոպե առաջ։
Փորկապություն. Խառնեք նարնջի կեղև, չամանի սերմ, բեկտենու (Frangula alnus) կեղև (1։1։8)։ 1 ճ/գ հումքը լցրեք 200 մլ սառը ջրի մեջ, հասցրեք եռման ջերմաստիճանի, անջատեք կրակը, կես ժամ թրմեք, քամեք։ Խմեք 200-ական մլ` նախաճաշից և ընթրիքից առաջ։
Հանգստացնող թեյ. Խառնեք հավասար քանակությամբ նարնջի կեղև և պատրինջի (Melissa) խոտ։ 1 ճ/գ հումքը 15 րոպե թրմեք 400 մլ եռջրում, կիպ փակված տարայի մեջ, քամեք, ավելացրեք 2 թ/գ կատվախոտի ոգեթուրմ։ Խմեք 150-200 մլ` օրը 2-3 անգամ, ուտելուց առաջ։
Կատվախոտի ոգեթուրմ. Մանրացրեք արմատը, 1 օր թրմեք կոնյակի մեջ (1։10)։

Հ.Գ. Նարինջը կարող է առաջացնել ալերգիկ ռեակցիա հատկապես երեխաների մոտ` ցանի տեսքով, ձեռքերի և այտերի վրա։ Խորհրդակցեք մանկաբույժի հետ։