Սյունիքում ռուսական բազա ունենալու տրամաբանությունը հակապետական է. Սա թույլի և խեղճի մոտեցում է

26.12.20 | 11:37

«Լուսավոր Հայաստան» կուսակցության նախագահ Էդմոն Մարուքյանը հայտարարել է, որ պետք է բանակցություն սկսել Ռուսաստանի հետ Սյունիքում ռուսական ռազմակայան տեղակայելու վերաբերյալ: Էդմոն Մարուքյանը այդ անհրաժեշտությունը պատճառաբանում է Սյունիքի անվտանգային խնդիրների գեներացիայով, որ արցախյան պատերազմի պարտության հետևանք է:

Այս հայտարարությունից հետո մի քանի օր է՝ ակտիվ քննարկումներ են ընթանում Սյունիքում ռազմաբազա ունենալու հարցի շուրջ։ Ոմանք համակարծիք են, շատերն էլ շատ հիմնավոր բացատրում են, թե ինչու պետք չէ Սյունիքում ռուսական ռազմաբազա ունենալ։

Տարիներ շարունակ Գյումրիում տեղակայված ռուսական ռազմաբազայի հարցը վիճարկող, իրավապաշտպան Արթուր Սաքունցը «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում նկատեց, որ խնդիրը այն է, որ ՀՀ Սահմանադրության առնվազն երկու հոդված պետք է հիմք հանդիսանան ցանկացած տիպի որոշման, գործողության և առաջարկների համար։ Այդ հոդվածներից մեկը ինքնիշխան պետության սկզբունքն է:

«Եթե դու առաջարկում ես կամ ելնում ես այն հանգամանքից, որ քո ինքնիշխանության ապահովման խնդիրը չես կարողանում լուծել, ապա դա ինքնիշխան պետության գաղափարի ակնհայտ խախտում է հանդիսանում։ Էլ չեմ ասում, որ այդ եռակողմ հայտարարությամբ իշխանության նկատմամբ մարտահրավերները արդեն մեծացել էին։ Հիմա այդ նույն տրամաբանությամբ շարունակել և ասել, թե հիմա էլ պետք է Հայաստանի Հանրապետության անվտանգության հարցերը լուծվեն այլ պետության ռազմական ուժի շնորհիվ, ապա դա անհիմն է ու իր էությամբ հակասահմանադրական է»,- ասաց իրավապաշտպանը՝ հավելելով, որ առանց այդ էլ արդեն երկար տարիներ մենք այդ մոտեցման շրջանակներում էինք գտնվում՝ հանձին Գյումրիում տեղակայված ռուսական ռազմաբազայի, որպես մեր անվտանգության երաշխավոր։ Բայց այդ ռազմաբազան իր արդյունավետությունը կոնկրետ իրավիճակում ցույց չտվեց:

«Հիմա եթե մեկ ռազմաբազան չի հանդիսացել անվտանգության երաշխիք, ապա ոչ մի երաշխիք չկա, որ երկրորդը կամ երրորդ նման բազան կերաշխավորի մեր անվտանգությունը։ Բացի դրանից, ի վերջո պաշտպանության, անվտանգության ապահովման համար ՀՀ զինված ուժեր գոյություն ունի՞, թե՞ ոչ։ Թե՞ զինված ուժերն էլ ենք լուծարում և պաշտպանության, անվտանգության ամբողջ կոմպոնենտը հանձնում ենք մեկ այլ պետության։ Սա աբսուրդ է։ Ամբողջ տրամաբանությունը հակապետական է։ Սա թույլի և խեղճի մոտեցում է»,- ընդգծեց Սաքունցը՝ հավելելով, որ երբ քաղաքական ուժի, այն էլ ընդդիմադիր ուժի ղեկավարն է դրա մասին խոսում, դա վկայում է այն մասին, որ այդ ուժը հանդես չի գալիս պետության դիրքերից: «Դա խոսում է ինքնիշխան պետության սկզբունքներից հրաժարվելու մասին»,- եզրափակեց իրավապաշտպանը։

«Ժառանգություն» կուսակցության ղեկավար Նարինե Դիլբարյանը «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում, անդրադառնալով թեմային, նկատեց, որ պատերազմից հետո երկրում այնպիսի իրավիճակ է ստեղծվել, որ մարդկանց, քաղաքական ուժերին հանգեցնում է այն գաղափարին, որ իրենց խնդիրների լուծումը կարելի է օտար ուժերին պատվիրակել: «Սակայն եթե դատենք համակարգային, պետականության տեսանկյունից, ապա դա փակուղային իրավիճակ է։ Մենք չենք կարող հավերժ հույս դնել ռազմավարական դաշնակցի ռազմաբազայի, զորախմբի վրա, զորախմբի ավելացման վրա, նրանց ուժերով մեր սահմանները պաշտպանելու և այլնի վրա։ Ռուսաստանը, ի վերջո, որքան էլ պարտավորություններ ունենա Հայաստանի նկատմամբ, չի ստանձնել Հայաստանի անվտանգության և պաշտպանության լիակատար ապահովումը։ Դա մեր պետության և համապատասխան մարմինների խնդիրն է»,- ընդգծեց Դիլբարյանը՝ հավելելով, որ դրա համար պետք է շատ արագ պարզել, թե ինչ վիճակում են մեր զորախմբերը, ինչպիսի զինտեխնիկայի պակաս կա, որտեղ և ինչ ճեղքվածքներ են կատարվել։ Գույքագրում կատարելուց հետո պետք է սկսել այդ կարիքների բավարարում, գնումներ, զորախմբերի տեղափոխումներ, վերադասավորումներ։

«Այո, հասկանալի է, որ մենք հիմա չենք կարող ռազմական ծախսերի հսկայական ավելացումներ կատարել, բայց պետք է հասկանանք այն, ինչ այսքան ժամանակ չենք հասկացել, ու հիմա գնահատում ենք, որ 30 տարի ոչինչ չի արվել։ Եթե այս իշխանությունը չի կարողանում կատարել, լուծում տալ այս հարցերին, ապա պետք է հեռանա ու գա պրոֆեսիոնալների կառավարություն, որը կարող է ճշգրտել կորուստների իրական չափը, իր հնարավորությունները և գնալ առաջ։ Պարտությունը դեռ ջախջախում չէ։ Իսկ անընդհատ մտածել, որ ուրիշի ռազմաբազան կգա ու մեզ կփրկի, անհույս ճանապարհ է։ Դա վհատությունից ծնված ելք է, բայց վհատությունից ծնված ելքերը գործունակ չեն»,- եզրափակեց Դիլբարյանը։