Երբ որևէ մեկը քննադատում է ինչ որ քաղաքական գործչի, կամ քաղաքական ուժի՝ առանց այդ մարդու կամ կառույցի աշխատանքը տեսնելու, դա նշանակում է՝ կամ քննադատողն առաջնորդվում է այլ, ոչ օբյեկտիվ շահադիտությամբ, կամ անձնական համակրանքով, որը նույնպես սուբյեկտիվ երևույթ է:
Հիմա՝ կոնկրետ օրինակի վրա. երեկ ու այսօր ծայր են առել նոր նշանակված նախարարների քննադատություններ՝ այն պարագայում, երբ դեռ ոչ մի քաղաքական ակտ այդ անձանց կողմից դեռևս տեղի չի ունեցել: Հազիվ տրվել է մեկ-երկու հարցազրույց:
Արդյո՞ք սա չի նշանակում, որ գործ ունենք անառողջ մթնոլորտի հետ: Օգտատերերի հետ, ովքեր նստած սպասում են՝ «մեկը մի ձեն հանի՝ քննադատեն»: Ես բացարձակապես դեմ չեմ քննադատություն երևույթին, բայց քննադատության համար ոչ թե պատրվակ է պետք, այլ պատճառ: Այս երկու տեսակի քննադատություններն իրարից որակապես խիստ տարբեր են: Մինչդեռ Ֆեյսբուքյան հանրությունը առավելապես առաջնորդվում է պատրվակներով: Ու այդ հանգամանքն էլ հենց անլրջություն է հաղորդում և քննադատությանը, և դիտարկվող գործընթացներին, և դրանց հետ կապված ակնկալիքներին:
17:02
16:45
16:39
16:28
16:05
15:51
15:23
15:09
14:35
14:26
14:21
14:04
13:47
13:24
13:06
12:48
12:33
12:15
12:00
11:53
| երկ | երք | չրք | հնգ | ուրբ | շբթ | կրկ | |
| 1 | 2 | 3 | 4 | ||||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||
09:52
09:36
09:19
09:02
09:36
09:15
09:02
09:36
09:19
09:13
09:01
09:47
09:35
09:17
09:02
09:33
09:16
09:02
09:48
09:34
09:16
09:02
09:49
09:36
09:15
09:55
09:42
09:33
09:19
09:02
09:44
09:35
09:17
09:47
09:27
09:15
09:01
09:16
09:01
09:55
09:44
09:33
09:15
09:01
09:56
09:45
09:33
09:16
09:02
09:55
