Երբ որևէ մեկը քննադատում է ինչ որ քաղաքական գործչի, կամ քաղաքական ուժի՝ առանց այդ մարդու կամ կառույցի աշխատանքը տեսնելու, դա նշանակում է՝ կամ քննադատողն առաջնորդվում է այլ, ոչ օբյեկտիվ շահադիտությամբ, կամ անձնական համակրանքով, որը նույնպես սուբյեկտիվ երևույթ է:
Հիմա՝ կոնկրետ օրինակի վրա. երեկ ու այսօր ծայր են առել նոր նշանակված նախարարների քննադատություններ՝ այն պարագայում, երբ դեռ ոչ մի քաղաքական ակտ այդ անձանց կողմից դեռևս տեղի չի ունեցել: Հազիվ տրվել է մեկ-երկու հարցազրույց:
Արդյո՞ք սա չի նշանակում, որ գործ ունենք անառողջ մթնոլորտի հետ: Օգտատերերի հետ, ովքեր նստած սպասում են՝ «մեկը մի ձեն հանի՝ քննադատեն»: Ես բացարձակապես դեմ չեմ քննադատություն երևույթին, բայց քննադատության համար ոչ թե պատրվակ է պետք, այլ պատճառ: Այս երկու տեսակի քննադատություններն իրարից որակապես խիստ տարբեր են: Մինչդեռ Ֆեյսբուքյան հանրությունը առավելապես առաջնորդվում է պատրվակներով: Ու այդ հանգամանքն էլ հենց անլրջություն է հաղորդում և քննադատությանը, և դիտարկվող գործընթացներին, և դրանց հետ կապված ակնկալիքներին:
14:49
14:33
14:15
13:44
13:23
13:14
13:08
12:51
12:22
12:04
11:44
11:33
11:09
10:33
10:04
09:33
09:04
18:41
18:39
18:23
| երկ | երք | չրք | հնգ | ուրբ | շբթ | կրկ | |
| 1 | |||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | |
| 30 | 31 | ||||||
09:36
09:19
09:02
09:44
09:18
09:02
09:39
09:18
09:02
09:55
09:42
09:18
09:02
09:34
09:18
09:02
09:38
09:19
09:02
09:52
09:36
09:19
09:02
09:36
09:15
09:02
09:36
09:19
09:13
09:01
09:47
09:35
09:17
09:02
09:33
09:16
09:02
09:48
09:34
09:16
09:02
09:49
09:36
09:15
09:55
09:42
09:33
09:19
09:02
09:44
