Պուտինի երազանքն ու ՌԴ առաջիկա նախագահական ընտրությունների գլխավոր ինտրիգը. Газета-ի անդրադարձը

07.12.16 | 15:54

ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի խոստովանությունն այն մասին, որ իր երազանքն է «հաջողությամբ ավարտել կարիերան», կարելի է նախագահական նախընտրական արշավի ոչ պաշտոնական մեկնարկ համարել: Եվ ինտրիգի ստեղծումը՝ արդյոք գործող նախագահը կառաջադրվի՞ ևս մեկ անգամ, դրա պարտադիր մասն է, գրում է gazeta.ru-ն: Կայքը նշում է, որ արշավը մեծ հնարամտություն է պահանջելու, քանի որ անցկացվելու է ոչ միայն ընդհանուր հուսահատության, այլև կայունության քաղաքական պահանջի ֆոնին:

ՌԴ նախագահը պատմել էր իր երազանքի մասին Չելյաբինսկի գործարանի աշխատողների հետ հանդիպմանը: Նա ցանկություն էր հայտնել ավելի շատ ճանապարհորդել, և ոչ միայն պաշտոնական այցերի շրջանակներում:

Այդ խոսքերը շատերը կարող են ընկալել որպես ակնարկ այն բանի, որ Պուտինը չի առաջադրի իր թեկնածությունն առաջիկա նախագահական ընտրություններին: Բայց դրանք ավելի շուտ արժե գնահատել որպես անհրաժեշտ նախընտրական ինտրիգի ստեղծում, ինչպես դա եղել է նաև նախորդ նախագահական ընտրություններից առաջ:

Գործարաններ այցերը գուցեև նախընտրական արշավի մաս չեն, ինչպես այդ մասին պնդել է ՌԴ նախագահի մամուլի խոսնակ Դմիտրի Պեսկովը, բայց չի կարելի չնկատել, թե ինչպես է կյանքը երկրում աստիճանաբար սկսում կառուցվել 2018 թվականի մարտի ընտրությունների շուրջ:

Իրավիճակին սրություն է հաղորդում նաև երկրում ֆինանսական ճգնաժամը. նախագահական ընտրությունները հարկավոր է լինելու անցկացնել խաղաղ մթնոլորտում և ավելին՝ ստեղծելով մրցակցության տեսանելիություն, որպեսզի դրանց արդյունքները լինեն քիչ թե շատ լեգիտիմ: Անհրաժեշտ է լինելու նաև ֆինանսապես ապահովել ընտրությունները, մինչդեռ փողերն ավելի ու ավելի են պակասում երկրում:

Կարելի է հավատալ, որ 16 տարի իշխանությունից հետո նախագահն իսկապես հոգնել է և անկեղծորեն ցանկանում է ճանապարհորդել՝ «հաջողությամբ ավարտելով կարիերան»: Բայց «հաջողություն»-ը նշանակում է հեռանալ որպես հաղթող, երկրի ղեկավար, որի անունը դրական առումով է մտել պատմության մեջ:

Մինչդեռ այսօր Ռուսաստանում տրամադրություններն ավելի տագնապալի են, իսկ ապագայի կանխատեսումները՝ մռայլ: Որոշ քաղաքագետներ անգամ կարծում են, որ 2017 թվականը կարող է դառնալ հասարակությունում լուրջ անհանգստությունների տարի: Իրադարձությունների այդ զարգացման դեպքում Պուտինի որոշումը՝ չմասնակցել 2018 թվականի ընտրություններին, կդիտարկվի ավելի շուտ որպես թուլություն, այլ ոչ հաղթական ավարտ: Եվ, ավանդույթի համաձայն, երկրի բոլոր խնդիրները նոր իշխանություններն անխուսափելիորեն կբարդեն նախորդ ղեկավարության վրա:

Լուրջ բարեփոխումները, որոնք կարող էին փոխել երկրում ստեղծված ճահճային վիճակը, անընդհատ հետաձգվել են, և ամենայն հավանականությամբ չեն սկսվի նաև հաջորդ տարի: Եվ անգամ եթե սկսվեին, ողջ ցանկության դեպքում երկրի նախագահը պարզապես չէր ունենա բավականաչափ ժամանակ, որպեսզի 2018 թվականին հեռանար «հաջողությամբ ավարտված կարիերայի» զգացումով:

Դա նշանակում է, որ առաջիկա տարում ամեն ինչ արվելու է այդ իրադարձությանը նախապատրաստվելով: Համակարգին արդյունք է անհրաժեշտ լինելու: Եվ գուցե հենց այդ պատճառով էլ հորիզոնում չեն երևում նախագահի մերձավոր շրջապատից նախագահական արշավի լուրջ մասնակիցներ: Նրանք, ում Պուտինը կարող էր, ինչպես Ելցինը 2000-ին, թողներ երկիրը՝ «Հոգ տարեք Ռուսաստանի մասին» խոսքերով:

Ելցինի «Ես հոգնել եմ, ես հեռանում եմ» խոսքերը Պուտինը, անգամ եթե ցանկանար կրկնել, ապա ավելի շուտ կկրկներ հետևյալ ձևակերպմամբ՝ «Ես հոգնել եմ, ես մնում եմ»: Առաջին հերթին՝ կոնկրետ մեկ անձի շուրջ ստեղծված իշխանության ուղղահայաց կառուցվածքի ճնշման պատճառով:

tert.am