Ինչ էին երազում դառնալ պատգամավորները մանկության տարիներին

01.06.16 | 13:28

Հունիսի 1-ի՝ երեխաների պաշտպանության միջազգային օրվա կապակցությամբ պատգամավորները Tert.am-ին պատմել են, թե ինչ էին երազում դառնալ փոքր ժամանակ և կիսվել են իրենց հուշերով:

«Հայ ազգային կոնգրես» խմբակցության պատգամավոր Հրանտ Բագրատյանը նշեց, որ փոքր ժամանակ ցանկանում էր դառնալ տիեզերագնաց: «10-11 տարեկանում բոլորս Գագարինին էինք սիրում և ուզում էինք օդաչու դառնալ»,-ասաց նա:

Հրանտ Բագրատյանը նշեց, որ երբ 12 տարեկան էր, իր մասին նույնիսկ «Պիոներ կանչում» կես էջանոց հոդված է եղել և այդ թերթը պահել է, իսկ ավելի ուշ՝ 8-9-րդ դասարանում, աստղագիտական խումբ է սարքել: «Այնուհետև որոշեցի դառնալ տնտեսագետ, քանի որ լավ մաթեմատիկա գիտեի»,-ասաց նա:

«Հանրապետական» խմբակցության պատգամավոր Մարգարիտ Եսայանը նշեց, որ շատ վաղ տարիքում ցանկացել է բժշկուհի դառնալ, իսկ դպրոցական տարիներին՝ հետախույզ։ Բացի այդ, նա դերասանուհի դառնալու ցանկություն ևս ունեցել է, սակայն ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետ, ինչի մասին չէր էլ երազել:

«Երբ որ բակում խաղում էի, ես լինում էի բոլոր գաղտնի անցքերի, hնարավոր և անհնարին գաղտնիքների բացահայտողը: Մանկուց ես միայն տղայական խաղեր էի խաղում, մեր դասարանի և փողոցի տղաների բոլոր կռիվների ակտիվ մասնակից էի։ Հիմա իմ մանկության նկարները որ նայեք, ես հիմնականում տղաների հետ եմ նկարվել»,-ասաց նա և նշեց, որ ինքը տղաների մեջ հեղինակություն էր:

Մարգարիտ Եսայանն ասաց, որ սիրում է կազմակերպել, ղեկավարել: Հարցին, թե Ազգային ժողովում տղամարդկանց վեճերին միջամտո՞ւմ է, նա ասաց. «Չեք տեսնո՞ւմ որքան եմ միջամտում, և երբ մեկը մի վատ, անշնորհք բան է անում, ես առաջիններից եմ, որ միջամտում եմ, կարգի եմ հրավիրում: Բարեբախտաբար խնդիրը չի հասել այնտեղ, որ ձեռնամարտի բռնվենք, բայց կարծում եմ, որ հասնի էլ, դրանից էլ չեմ հրաժարվի, ես լավ կռիվ անող եմ նաև ձեռքերով»,-ասաց նա և նշեց, որ հիմա էլ ֆիզիկապես ուժեղ է:

«Հանրապետական» խմբակցության պատգամավոր Տաճատ Վարդապետյանը նշեց, որ մանկության տարիներին չէր երազում դառնալ տիեզերագնաց կամ օդաչու, ինչպես տարածված էր այդ տարիներին, այլ ցանկանում էր դառնալ բժիշկ, որ բոլորին բուժեր, սակայն դարձավ տնտեսագետ: Նա նշեց, որ ծնվել է Ջավախքում և մանկությունը շատ հետաքրքիր է անցել և դա միայն հունիսի մեկով չէր պայմանավորված:

«Մանկությունս հետաքրքիր է անցել, խելառ, վազել եմ, հոգնել լեռների գրկում»,-ասաց նա և նշեց, որ մանկության տարիներից հետաքրքրություն է ունեցել գրականության, պոեզիայի նկատմամբ:

Նա նշեց, որ իր հասակակից տղաների ծնողերը հաճախ դժգոհությամբ գալիս էին իրենց տուն, սակայն ամենաերջանիկ օրերը համարում է մանկության տարիները և նույնիսկ բանաստեղծություն է գրել այդ տարիներին նվիրված:

Կուզեի այնպես հերթը գոյանար՝
իմ չարությունից դժգոհողների,
կուզեի հայրս վրաս բարկանար,
իր սուրբ ապտակը վայելեի:

«Բարգավաճ Հայաստան» խմբակցության ղեկավար Նաիրա Զոհրաբյանն ասաց, որ մանկապարտեզի տարիներին երազում էր դառնալ մանկապարտեզի վարիչ:

«Ես գնում էի ռուսական մանկապարտեզ, և մենք մի դաստիարակ ունեինք՝ խիստ, ջղային, և ես երազում էի դառնալ մանկապարտեզի վարիչ, որ այդ դաստիարակին պատժեի, բայց ես չէի պատկերացնում, որ եթե ես դառնայի մանկապարտեզի վարիչ, ինքը չէր կարող մանկապարտեզի սան լիներ»,-ասաց նա և նշեց, որ հիմա հասկանում է, թե որքան ճիշտ մոտեցում էր ցուցաբերում դաստիարակը:

«Արդեն դպրոցական տարիներին ունեի նպատակ՝ ընդունվելու Թատերական ինստիտուտ, և երբ ավարտեցի դպրոցը, հենց այդ տարի Թատերական ինստիտուտում բացվեց Թատերագիտական ֆակուլտետը»,-ասաց նա և նշեց, որ այնտեղ դասախոսների փայլուն աստղաբույլ էր հավաքված:

«Ես ամբողջ կյանքում եղել եմ հաջողակ, ինչ նպատակ, որ իմ առաջ դրել եմ, մանուկ տարիքից կարողացել եմ իրականացնել: Երևի այդ ամենը չպետք է բարձրաձայնել, բայց այսօր ես այն տարիքին եմ հասել, որ կարող եմ ասել, որ ես իսկապես եղել եմ և կամ երջանիկ մարդ»,-ասաց նա:

«Հանրապետական» խմբակցության պատգամավոր Հովհաննես Սահակյանը նշեց, որ մանկության տարիները շատ լավ են անցնել և փոքր տարիքից հետաքրքրվել է հրացաններով, ատրճանակներով, ցանկացել է դառնալ քննիչ, և երևի դա էր պատճառը, որ ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանության ֆակուլտետ:

«Մանկության տարիներին մենք փոքր տնակներ էինք սարքում, որտեղ հավաքել էինք թափառող շներին և կերակրում էինք, բայց գիշերը անընդհատ ոռնում էին, և հայրս, բացահայտելով, դա զայրացել և զարմացել էր»,-ասաց նա:

Հովհաննես Սահակյանը կարևորեց հատկապես երեխաների շրջանում տարածված թիմային խաղերը, և նշեց, որ շատ էին խաղում «հալամուլա», «յոթ քար», «ղայիշ»: Նա նշեց, որ ցավում է, որ այսօրվա երեխաները նույնիսկ ֆուտբոլը համակարգչով են խաղում: