«Հանդիսատեսը խելացի է, պետք է լավ բան մատուցել նրան». Տաթև Հովակիմյանը «High Fest 2017»-ի և «Խոսիր ինձ հետ»-ի մասին

04.10.17 | 23:57

Երեկ, Հոկտեմբերի 3-ին Երևանի Պետական տիկնիկային թատրոնում «High Fest 2017»-ի շրջանակներում տեղի ունեցավ ռեժիսոր Սամսոն Մովսիսյանի «Խոսիր ինձ հետ» ներկայացման ցուցադրումը: Ներկայացման գլխավոր դերերում էին Դավիթ Սարգսյանն ու Տաթև Հովակիմյանը: Վերջինս Magnis.news-ի հետ խոսել է «High Fest 2017»-ի և «Խոսիր ինձ հետ»-ի մասին:

Ի՞ նչ կասեք «High Fest»-ի մասին: Ի՞ նչ հնարավորություններ է տալիս փառատոնը:

- Նման փառատոնները նոր կյանք են մտցնում քաղաքում, մարդիկ ավելի շատ են արվեստի մեջ ներգրավվում և սկսում են նույն ռիթմում շարժվել ու այս դեպքում կապ չունի, թե որքանով են ստացված փառատոնում ներկայացված ներկայացումները, պրոցեսն ինքն իրենով արդեն իսկ հաճելի է: «High Fest»-ի ժամանակ ելույթ են ունենում արտերկրից ժամանաց թատերախմբեր, որոնց ներկայացումները դժվար է գտնել համացանցում և դրանք դիտելու համար պետք է երկրից երկիր մեկնել: Շատ կցանկանամ, որ նման փառատոնները ավելի ընդլայնվեն և ստեղծվեն նոր նմանատիպ փառատոններ, որպեսզի տարվա ընթավքում ավելի հաճախ ապահովվեն այդ արվեստային մթնոլորտը մեր քաղաքում:

Ըստ Ձեզ, ո՞ րն է նման փառատոնների սակավաթիվ լինելու պատճառը:

- Ինչպես ասում են «ձուկը գլխից է հոտած լինում», եթե թատրոնի ղեկավարությունը չի ուզում ընդլայնել իր թևերը, բռնել զարկերը նոր զարգացող թատրոնի, բարդ է առաջ գնալը: Թատրոնների մեծ մասը աշխատում է կոմերցիոն ստանդարտներով և սահմանափակում է իր դերասանների հնարավորությունները: Ես իհարկե գտնվում եմ մի վայրում, որտեղ ունեմ բացարձակ ազատություն, դա ինձ համար Տիկնիկային թատրոնն է, դա ինձ համար իմ սիրելի ղեկավար՝ Ռուբեն Բաբայանն է, ով յուրքանչյուրին է տալիս շանս ստեղծագործելու: Նման հնարավորություն ունենում են նաև Վահան Բադալյանի թատրոնում և Մայիլյան թատրոնում, որտեղ կան շատ շնորհալի երիտասարդներ: Շատ լավ կլիներ, որ բոլոր թատրոնները խմբապես կարողանային առաջ գնալ և միայն այդ ժամանակ ավելի շատ կլինեն մեր երկրում նմանատիպ փառատոններ և միջոցառումներ:

Խոսենք երեկվա ներկայացումից: Ի՞ նչ ասելիք ունի «Խոսիր ինձ հետ»-ը;

- Շատ հետաքրքիր երեք պիես միավորվել են իրար և լրացնում են մեկը մյուսին: Ներկայացումը հիմնված է Շեքսպիրի «Անտոնիոս և Կլեոպատրա» և Թենիսի Վիլիամսի «Խոսիր ինձ հետ ինչպես անձրևը» գործերի հիման վրա: Նույն կերպարները խաղում են կյանքի երեք իրավիճակներում, որում հայտնվում են յուրաքանչյուր զույգ: Ամեն անգամ ներկայացում բեմադրելիս դնում ես որոշակի խաղադրույք և մենք ամենասկզբում մտածում էինք, որ ներկայացումը ավելի մոտ կլինի երիտասարդների: Երեկ ներկա էին բավականին հասուն մարդիկ, և ոչ միայն երեկ հուզվում են շատ տարեց կանայք և տղամարդիկ, ովքեր հավանաբար իրենց են տեսնում այդ զույգի կյանքում: Վստահ եմ, որ անկախ տարիքից յուրքանչյուր զույգի կյանքում լինում են նման խոսակցություններ իրենց նեղ ինտիմ միջավայրում: Երբ մենք դադարում են շփվել միմյանց հետ, մենք դառնում ենք իրար օտար և պետք չէ լռել, պետք է խոսել կարևոր բաների շուրջ, պարտադիր չէ ամեն օր ասել «ես քեզ սիրում եմ», ներկայացման ամբողջ ասելիքը հենց դրանում է:

Որքա՞ ն կգնահատեք «Խոսիր ինձ հետ»-ի պոտենցիալը կոմերցիոն հարրթակում:

- Յուրքանաչյուր լավ արված գործ, որը դու չես անում կոմերցիոն նպատակով, որ գան մարդիկ, ովքեր ամբողջ օրը նստած սերիալ են նայում, այլ անում ես քեզ համար, անում ես արվեստի գործ, ունի այդ պոտնեցիալը: Մենք շատ ենք սիրում մեր հանդիսատեսին դնել հիմարի տեղ, փորձել մատուցել վատ բաներ ասելով, որ իրենք դա ուզում են: Թատրոնում մենք ունենք շատ հրաշալի ներկայացում ռուսերեն լեզվով, կոչվում է «Я здесь», որն արդեն երկու տարի ունի իր հանդիսատեսը, մարդիկ կան, որոնք դիտում են 3-4-րդ անգամ: Հանդիսատեսը խելացի է, պետք է լավ բան մատուցել նրան և նա կդիտի դա նույնիսկ հեռուստացույցով: Կոմերցիոն է դառնում յուրաքանչյուր լավ արված գործ: