Ո՞վ է ասել, որ տարեկետումը երկնքի մանանա է, իսկ միլիտարիզացիան՝ մղձավանջ

27.10.17 | 12:57

Վերջին օրերի պոլեմիկայից ելնելով, կարելի է թյուրըմբռնման մեջ ընկնել ու համարել, որ տարեկետումը՝ այնպեսին, ինչպիսին այն կա այժմ, մի հրաշք բան է, իսկ միլիտարիզացված հասարակություն ունենալը՝ Հյուսիսային Կորեա դառնալու պես մի մղձավանջ։

Ու խնդիրը նրանում է, որ ահագին մարդ հավատում է դրան՝ ի խորոց սրտե։ Ոմանք ապրիորի այդպես են կարծում, ոմանք էլ հալած յուղի տեղ մարսում են պոպուլիստների դեմագոգիան։

Կարելի է երկար ծավալվել երկու դրույթների շուրջ էլ, բայց սահմանափակվեմ մեկական հակափաստարկ բերելով՝ մանանա տարեկետման ու բոբո միլիտարիզացման վերաբերյալ։

Հարցրե՛ք ձեր շրջապատի ցանկացած ուսանողից, թե որքնո՞վ է անվճար սովորողների ցուցակը համապատասխանում իրական ինտելեկտուալ ունակություններին՝ կոնկրետ իրենց ֆակուլտետում։ Առավել ևս՝ մագիստրատուրայում, որտեղ զարմանալիորեն անվճար սովորողները 90 տոկոսով տղաներ են։ Կարելի է էքստազի մեջ հայտնվել Նիկոլի ու Մարուքյանի վերբալ ժանգլյորությունից, իսկ կարելի է վերադառնալ իրականություն ու գիտակցել, որ տարեկետումը մի բան էլ սպանում է գիտությունը։ Ի վերջո, կարող ենք արձանագրել առնվազն այն, որ շատ տաղանդավոր ու խելացի աղջիկներ զրկվում են լավ գիտնական լինելու շանսից, քանի որ բանակից տարեկետում ստանալու համար, ոչ այնքան ինտելեկտուալ սաչոկներ կաշառքով ու ծանոթով անվճար տեղերում են թառում, իսկ աղջիկը էլ չի շարունակում ուսումը՝ վարձավճարի պատճառով։ Թե չէ տպավորություն է, որ գիտնական դառնալ ցանկացողները միայն տղա են ու միակ բանը, որ իրենց գիտության գրանիտից հեռու է պահում՝ զինծառայությունն է։ Էլ չխոսեմ այն պարզ փաստի վրա, որ իրական գիտնականը ու պոտենցիալով մարդը բանակից հետո էլ չի կորցնում իր մոտիվացիան ու դառնում է այդպիսին։ Վերջիվերջո, ծառայությունը բամբակ չէ, բայց չմոռանանք, որ մարդիկ նույն Հայրենական Պատերազմից էին վերադառնում ու գիտնական դառնում։ Բանակը դարձրեցիք Գեհենի դարպաս ձեր պոպուլիստական զեղումներում։

Հիմա միլիտարիզացված հասարակություն ունենալու մասին։ Ժողովո՛ւրդ, մենք պահեստազորի խնդիր ունենք ու շատ լուրջ խնդիր։ Առաջիկա մի քանի տարիներին բանակ են գնալու այն թվերի ծնվածները, երբ տարեկան մի 25000 երեխա էր ծնվում, որոնցից կեսը՝ աղջիկ, տղերքի մի մասն էլ տարբեր օբյեկտիվ ու սուբյեկտիվ պատճառներով բանակ չի հասնելու։ Միևնույն ժամանակ, թող ոչ մեկի չթվա, որ առաջիկա 50-100 տարում ադրբեջանական սպառնալիքը վերանալու է, ու մենք ֆիզիկական անվտանգության խնդիր չենք ունենալու։ Էդ սպառնալիքի դիմակայման առաջնային նախադրյալն էլ բավարար թվով ու բավական արհեստավարժ պահեստազոր ունենալն է, որովհետև, օ՜ սարսափ, լուրջ էսկալացման դեպքում 800 հեկտարը առավելագույն ծավալը չէ, որ կարող ենք կորցնել, եթե չունենանք անհրաժեշտ ծավալի ու պատրաստվածությամբ մարդաքանակ։ Ավելին ասեմ․ միանգամայն իրական է ռիսկը, որ նույնիսկ զորակոչի բավական լինելու դեպքում, դա դեռ հերիք չէ։ Դրա համար էլ ավելի խորը կոնցեպցիա են մշակում, որը ունի տարրեր իսրայելական, ամերիկյան, շվեյցարական, խորհրդային ու հայկական ռազմական մոդելներից, որովհետև խորհրդարանային ճարտասանությունը 4-5 տարվա համար է, իսկ պետության անվտանգության տեսլականը ու դրան հասնելու միջոցները՝ տասնամյակների։

Այնպես որ, հերիք է նվնվաք ու սենտիմենտալ հեքիաթներ պատմեք տան միակ գիտնականի մասին, որը չդարձավ հայկական Իլոն Մասկ՝ զորանոցում կեղտոտ գուլպաների հոտը շնչելուց հետո։