Արմեն Գևորգյան. «Պետք են ոչ ստանդարտ լուծումներ»

03.10.16 | 16:46

Ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղար Արմեն Գեւորգյանի հարցազրույցըՄեդիամաքսին

-Պարոն Գեւորգյան, պետական համակարգում տասնութ տարի աշխատելուց հետո մոտ երկու տարի առաջ հեռացաք փոխվարչապետի պաշտոնից: Շատերի համար անակնկալ էր, երբ մի քանի ամիս առաջ վերադարձաք պետական համակարգ՝ որպես Ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղար: Ինչո՞վ էր պայմանավորված Ձեր վերադարձի որոշումը:

- Երկար տարիներ աշխատելով պետական համակարգում՝ հասկացա, որ դադարի կարիք ունեմ: Պաշտոնից դուրս աշխատանքն ավելի անկաշկանդ է դարձնում մարդուն. կան բազմաթիվ առավելություններ՝ սեփական ծրագրերը կազմելու առումով: ԱՄՆ-ում ուսանելուց հետո վերադառնալով տարբեր ծրագրեր էի սկսել՝ օգտագործելով Հարվարդում ձեռք բերած կապերը եւ գիտելիքները: Բնականաբար, շարունակում էի նաեւ շփումները պետական համակարգի իմ գործընկերների հետ:

Անհատական զարգացման հետագա վեկտորի որոշման առումով ինձ համար բավականին դժվար փուլ էր. պետք է որոշեի՝ կարող եմ վերադառնալ պետական ծառայության, թե՞ ապագաս պլանավորում եմ արդեն որպես մասնավոր անձ, զբաղվում ձեռներեցությամբ կամ ակադեմիական աշխատանքով:

Լավ հասկանում էի, որ պետական ծառայությունից դուրս լինելու դեպքում իմ կյանքն ու աշխատանքը հանրության, մամուլի համար հետարքրքություն առանձնապես չէին ներկայացնի, ես ազատ կլինեի իմ գործողություններում եւ ձեռնարկներում: Ուստի կար պահ, երբ ավելի շատ հակված էի զբաղվելու մասնավոր-հասարակական գործունեությամբ: Բայց ամեն ինչ փոխվեց ապրիլյան պատերազմից եւ Արցախ այցելելուց հետո:

Հանրապետության նախագահն ինձ առաջարկեց ստանձնել Ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղարի պաշտոնը: Խնդիր դրվեց նոր որակ հաղորդել կառույցի աշխատանքին, դարձնել այն ավելի համահունչ սահմանադրական նոր դրույթներին, եւ ես փորձում եմ արդեն նախաձեռնված փոփոխությունների միջոցով իրականացնել այդ խնդիրը:

- Գրեթե երեք ամիս զբաղեցնում եք այս պաշտոնը: Բավարարված եք վերադարձի Ձեր որոշումով:

- Զգացմունքներս հակասական են: Պետական պաշտոնը մի կողմից որոշակի պայմաններ է պարտադրում` քո գործունեությունը, նախկին ու ներկա նախաձեռնությունները հանրային հետաքրքրության եւ քննարկման առարկա են դառնում:

Մյուս կողմից՝ պետական համակարգի կոնկրետ ոլորտում դրական արդյունքը իսկապես կարող է բավարարվածության մեծ զգացողություն պարգեւել այն իմաստով, որ կարողացար որեւէ օգտակար բան անել:

Իմ այս քայլը ինչ-որ իմաստով փոխզիջում էր ինքս ինձ հետ, որը թույլ տվեց հավասարակշռել իմ մեջ տարբեր մոտեցումները: Ինձ սովորեցրել են լինել առաջնորդ, ով փոփոխություններ է անում իրեն շրջապատող միջավայրում: Սա նշանակում է խնդիրների լուծման ոչ ստանդարտ մոտեցումներ գտնել, ստեղծագործ լինել, մտածել ավելի լայն հեռանկարի կտրվածքով, չտրվել պահի դժվարությանը, իսկ ամենակարեւորը՝ պատասխանատու լինել ընդունվող որոշումների եւ վերջնական արդյունքի համար:

Այս պահի դրությամբ մի գործընթաց է սկսվել, որի արդյունքի համար պատասխանատվություն եմ կրում: Այդ արդյունքից ելնելով էլ՝ կկարողանամ ասել, բավարարված եմ, թե ոչ:

-Ինչպե՞ս եք պատկերացնում Անվտանգության խորհրդի դերն ու նշանակությունը: Ինչպես պետք է հասարակությունը հասկանա այս կառույցի օգտակարությունն ու անհրաժեշտությունը, որի համար նշանակալի միջոցներ են հատկացվում պետբյուջեից:

-Նշեմ, որ այն առաջին հերթին սահմանադրական մարմին է, որն արդեն միանգամայն հստակ սահմանադրական լիազորություններ ունի: Դրանց իրականացման արդյունավետությունն անմիջականորեն կապված է լինելու մեր երկրում ռազմական անվտանգության որակի ու մակարդակի հետ:

Կառույցը, կարծում եմ, կարող է հանդես գալ որպես ինտելեկտուալ հարթակ գործադիր իշխանության աշխատանքի համար: Այս հարթակում կգեներացվեն առկա խնդիրների եւ սպառնալիքների լուծմանը վերաբերող նոր գաղափարներ, մոտեցումներ, միջնաժամկետ եւ երկարաժամկետ հեռանկարների վերաբերյալ կանխատեսումներ: Նաեւ կարծում եմ, որ այդ հարթակը կարող է հանդես գալ նաեւ որպես կոնստրուկտիվ ընդդիմախոսական հարթակ իշխանության ներսում:

Քննարկումներին ու աշխատանքներին կմասնակցեն նաեւ Սփյուռքի կազմակերպությունները: Այս ինստիտուտի շուրջ պետք է համախմբվի հասարակական-քաղաքական, տնտեսական եւ արտաքին անվտանգության ոլորտներն ընդգրկող երկրի ամբողջ վերլուծական եւ հետազոտական ներուժը:

Մանրամասները սկզբնաղբյուր կայքում: