Կրթական համակարգը պետք է արդար լինի

12.05.17 | 18:14

Մեր հարուստներն ու «արդար» պաշտոնյաներն իրենց երեխաներին հիմնականում ուղարկում են մասնավոր և շատ թանկ մանկապարտեզներ, այնուհետև մասնավոր և դարձյալ շատ թանկ էլիտար դպրոցներ, հետո, բնականաբար, աշխարհի լավագույն համալսարաններ, եթե իհարկե իրենց երեխաների գիտելիքները համապատասխանում են միջազգային ԲՈՒՀ-երի սահմանած ցենզերին (հաճախ էլիտար մանկապարտեզ և էլիտար դպրոց հաճախող էլիտար երիտասարդները այդպես էլ գիտելիքներ ձեռք չեն բերում՝ հուսախաբ անելով սեփական էլիտար ծնողներին, և ծնողները ստիպված են լինում սեփական էլիտար երեխաներին արտասահմանյան ոչ էլիտար ԲՈՒՀ-երի դիպլոմներ ապահովել, բայց մեզ ներկայացնել, թե իբր իրենց երեխաները Հայաստանից դուրս լավ կրթություն են ստացել):

Հասարակ մարդիկ բնականաբար հնարավորություն չունեն իրենց երեխաներին էլիտար մանկապարտեզ կամ դպրոց ուղարկելու՝ հույսները դնելով հանրակրթական հաստատությունների ուսման որակի վրա, որը, եթե շատ լավը լիներ, անշուշտ, հարուստներն ու պետական բարձրաստիճան պաշտոնյաներն իրենց երեխաներին կամ թոռներին չէին հանի պետական կրթական համակարգից:

Ստեղծված կրթական իրականությունը մի կողմից էլ ավելի է սեպ խրում սոցիալական խմբերի՝ հարուստների և աղքատների միջև, մյուս կողմից՝ ստեղծում է անարդար մրցակցություն ապագա սերունդի միջև , քանզի «էլիտար» կրթություն ստացած հարուստների և պաշտոնյաների զավակները ժառանգաբար կստանան պետական և հասարակական բարձրագույն պաշտոններ՝ հիմնավորելով , որ իրենք լավ կրթություն ունեն (ի դեպ, այս գործընթացն արդեն իսկ սկսված է), և սեփական բարեկամներին ու ծանոթներին բարձր պաշտոններ տալով հիմնավորվում են, որ նրանք ծանոթ-բարեկամ լինելուց զատ՝ լավ կրթություն են ստացել: Այսպիսով՝ հարուստների և «արդար» պաշտոնյաների մեծ մասի երեխաները դեռ մանկապարտեզից կտրվում են հասարակ քաղաքացիներից, շփվում բացառապես սեփական «կլասին» համապատասխան խավի ներկայացուցիչների հետ, հետո ամուսնանում այդ նույն «կլասում», և այսպես ձևավորվում է Հայաստանի նոր էլիտան:
Եվ, երբ վարչապետը խոսում է հայաստանյան էլիտայի մասին՝ ինձ շատ հետաքրքիր է նա այս անհասկանալի և բևեռացած խո՞ւմբն է համարում էլիտա, որին մեր հասարակության մեծ մասը, վստահ եմ՝ չի ընդունում որպես էլիտա:

Կրթական համակարգը պետք է արդար, մրցակցային պայմաններ ստեղծի բոլորի համար, որպեսզի հարուստի և աղքատի երեխաները, անկախ իրենց հոր գրպանի պարունակությունից, կարողանան սեփական գիտելիքի և աշխատասիրության հաշվին մրցակցել, և ես, վստահ եմ, և կյանքն էլ ապցուցում է , որ նման մրցակցության պարագայում հիմնականում հաղթում են ոչ հարուստ ընտանիքի զավակները:

Մենք պետք է արդար Հայաստան կերտենք, հակառակ պարագայում մեր երեխաները մեզ չեն ներելու, իսկ իրեն էլիտա հռչակած խավի երեխաները՝ չեն վայելելու իրենց հայրերի ու պապերի, հիմնականում, անհասկանալի ճանապարհով ձեռք բերած հարստությունը :