10 տարուց՝ դժվար, 110 տարուց՝ գուցե

08.07.17 | 21:42

Կարեն Կարապետյանի կառավարության գործունեության առաջին փուլի առանձնահատկություններից մեկն այն էր, որ ամեն ինչին մոտենում էին ավելացված արժեք ստեղծելու տեսանկյունից և ծրագրել էին լուծարել, իրենց գնահատականներով, համեմատաբար քիչ արժեք ստեղծող կառույցները:

Հոկտեմբերին սկսվեց կրճատումների լայնածավալ գործընթաց, ինչը, բարեբախտաբար, երկար չտևեց՝ թերևս պայմանավորված սպասվելիք համապետական ընտրություններով: Չնայած դրան՝ կառավարությունում օպտիմալացման գաղափարից (նույնն է թե՝ կրճատումների մտադրությունից) չհրաժարվեցին՝ գործընթացի շարունակությունը թողնելով ընտրություններից հետո կյանքի կոչելու: Կրճատումների երկրորդ փուլ չեղավ (դա կարող էր բերել անկանխատեսելի հետևանքների, ինչը կարծես հասկացան), այդուհանդերձ՝ հուլիսի 1-ին կառավարությունը «օպտիմալացման» անհաջող մի ծրագիր էլ իրականացրեց: Հուլիսի 1-ով լուծարվել են հանրապետության մարզերում գործող գյուղատնտեսության աջակցության մարզային կենտրոններն (ԳԱՄԿ) ու Երևանում գտնվող հանրապետական կենտրոնը (ԳԱՀԿ): Կառույցներ, որոնք ստեղծվել էին 2004թ.-ին Համաշխարհային բանկի նախաձեռնությամբ ու ակտիվ աջակցությամբ, որոնց նպատակն էր փոխարինել նախկինում գործող գյուղատնտես-անասնաբույժ-անասնաբույծների ինստիտուտին:

Սխալ է պնդել, թե գյուղատնտեսական խորհրդատվություն իրականացնող այդ կառույցներն այս տարիներին մեծագույն արդյունավետություն են ապահովել, բայց նմանատիպ, գյուղատնտեսական խորհրդատվության այլ ինստիտուտ չկար, դրանով իսկ այս պահի համար գյուղատնտեսական աջակցության մարզային կենտրոնները ինչ-որ չափով օգնում էին գյուղացուն:

Ընդունված հայկական գործելաոճին համապատասխան՝ 15-17 հոգանոց այս կառույցներում տեղավորում էին մարզային ղեկավարների ծանոթ բարեկամներին՝ քիչ տեղ և 60-70 հազար դրամի չափով աշխատավարձ թողնելով գործ անող մասնագետներին: Այդքանով հանդերձ՝ հանրապետության գյուղատնտեսության ոլորտում եղած փոքրաթիվ մասնագետները այդ կառույցում էին և լավ թե վատ կարողանում էին անհրաժեշտ ինֆորմացիան հասցնել գյուղացուն:

Շարունակությունը՝ այստեղ: